นิราศเบอร์ลิน แฟรงเฟิร์ต

26 กรกฎาคม – 3 สิงหาคม 2558

นิราศไกลไปเบอร์ลินถิ่นเลือกตั้ง
ก็ใครหลอกบอกว่าน่าใช้จัง
เลยบินนั่งลัดฟ้ามาหาเธอ
สุวรรณภูมิจุดเริ่มเติมความฝัน
จุดหมายมั่นเยอรมันนั้นอย่าเผลอ
เอทิฮัทจัดให้ได้มาเจอ
ใช่ละเมอเพ้อหาแต่ว่าจริง

777 เด็ดจังนั่งบายมาก
ครู่บินจากจัดเสิร์ฟเปิบหร่อยยิ่ง
เป็นอาหรับอาหารสำราญจริง
เมนูสิ่งแสนแปลกเพิ่งแรกทาน
หกชั่วโมงก็ถึงซึ่งครึ่งหมาย
ได้เยี่ยมกรายทายทักพักสนาน
อาบูดาบีถิ่นนี้มีตำนาน
แวะเปลี่ยนยานเครื่องใหม่ไปเบอร์ลิน

มีน้ำใจให้ wifi ได้ใช้ส่ง
ไม่งั้นคงลงแดงหมดแรงสิ้น
อยากส่งข่าวเล่าไปให้ได้ยิน
แม้หนึ่งชิ้นก็ยังดีที่มีคราว
ใกล้ตีห้าทะยานฟ้านภาใหม่
เพลียต่อไปยังไม่ถึงแค่ครึ่งหาว
แอร์เบอร์ลินผินสู่หมู่ดวงดาว
คล้ายตาสาวเจ้ามองจ้องอาลัย

เจ็ดวันนี้ลี้ไกลไปจากหน้า
มีใครมาหาเกี่ยวพาเที่ยวไหม
ใครจะอ้อนป้อนปรนดลฤทัย
ยามร่ำไห้ใครรับซับน้ำตา
ยามปวดหัวตัวร้อนนอนไม่หลับ
จะขานขับกับเมฆเสกเวหา
พาเพลงกลอนวอนน้องลอยล่องมา
ยามนิทราว่าแนบชิดติดกมล

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

รวมสิบห้าเพลาก็มาถึง
สงบซึ่งเมืองเศร้าเก่าแก่หน
มีกำแพงกั้นกลางหว่างผู้คน
ผู้ทุกข์ทนด้นหาว่าเสรี
กำแพงใหญ่เพียงไรใช่สามารถ
จะแบ่งขาดชาติได้อย่างไรนี่
ตราบที่ใจยังใฝ่สิทธิ์เสรี
ปฐพีขีดแบ่งได้แต่ใจเดียว

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ที่เช็คพอยท์ชาร์ลีมีจุดเด่น
เหตุเคยเป็นจุดผ่านด่านชาญเชี่ยว
ตะวันตกตะวันออกแค่ศอกเดียว
จะท่องเที่ยวหรือเกี่ยวหามาตรวจพลัน
มาวันนี้ชาร์ลีมีงานหลาย
ให้เต๊ะถ่ายชุดโก้โอ้โฮนั่น
ขยับกล้องสองยูโรเร่งรัดกัน
ชาร์ลีฟันวันหนึ่งถึงหลายเงิน

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ไปอีสต์เกทดูเศษเหลือเพื่อจินต์ภาพ
กำแพงบาปบังกั้นกันผิวเผิน
อนุสรณ์เหลือไว้ในคนเดิน
พินิจเพลินผ่านอดีตที่กรีดใจ
พอสามทุ่มกลุ้มหลายไลน์เงียบเหงา
เหลือแต่เราไลน์เดียวห่อเหี่ยวได้
ก็นาทีตีสองของเมืองไทย
จะหาลิงที่ไหนได้มาคุย

คงเหลือแต่แค่ยามจะถามกล่าว
ไม่มีสาวคราวรุ่นหุ่นปุ้มปุ้ย
น้องแก้มขาวน้องแก้มใสน้องแก้มยุ้ย
ตื่นมาคุยเถิดหนาน่ายินดี

………….จบวันที่หนึ่ง…………..

เช้าวันใหม่ไปรัฐสภาเขา
สภาเราเขาปิดตายเลยย้ายที่
ต้องมาแลรัฐสภาเยอรมนี
เผื่อว่ามีทางเข้าได้เข้าใจ
เขาโปร่งใสเปิดให้ใครใครเยี่ยม
ปิติเปี่ยมเยี่ยมชมสมใจได้
มีคนรู้เล่าความตามเข้าใจ
สภาไทยไหงทำไม…ไม่มีใครดู

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

มีโดมครอบเหนือสภาโอ่อ่ายิ่ง
ประจักษ์จริงสิ่งหมายได้เรียนรู้
ประชุมสภาในสายตาคนเฝ้าดู
ทำงานอยู่อย่างไรได้เฝ้ามอง
พลเมืองเหนือใครใดใดล้วน
พินิจควรค่าจริงทุกสิ่งต้อง
ประชุมไปใต้หนคนครรลอง
อยากค้อนมองลองใช้ในไทยที

พอตกบ่ายกรายหาล้ำค่ายิ่ง
รูปปั้นหญิงมิ่งโฉมประโลมศรี
คือเนเฟอร์ติติราชินี
ประทับที่เบอร์ลินถิ่นนี้นาน
สองพันปีมีงามให้ตามคิด
ส่องใกล้ชิดพิศเพ่งเล็งด้วยหาญ
ก็เคลิบเคลิ้มเติมฝันในวันวาน
เห็นสะคราญแม้ราญดับไม่คับใจ

วันที่สามตามกำหนดใจจดจ่อ
โปรแกรมรอขอนัดเขาจัดให้
พรรคคริสเตียนดีโมแครตยูเนียนไง
เป็นพรรคใหญ่ให้น่าชมใยสมดี
มีระบบจัดการงานไรหรือ
จึงเลื่องชื่อชนะเลือกตั้งทุกที่
นโยบายขายฝันนั้นไม่มี
ประชาชีชวนเชื่อคงเบื่อทวง

ตกบ่ายได้ไปเยือนเพื่อนสามารถ
คือคอนราด อะเดเนาว์ เขาแถมพ่วง
มูลนิธิผลิบานงานทั้งปวง
มุ่งลุล่วงเสริมค่า ประชาธิปไตย
ก็สงสัยทำไมเมืองไทยนี้
เกือบร้อยปีมีเลือกตั้งกี่ครั้งใช่
ฝรั่งงงคงเห็นเช่นพี่ไทย
ว่าทำไมรถถังมาเวลาเพลิน

เก็บกระเป๋าข้าวของกองเข้าที่
ด้วยพรุ่งนี้มีหมายให้หกเหิน
ตื่นตีห้าบ้าแล้วแก้วตาเมิน
ใครสายเกินเพลินหลับจับรถตาม
ไปแฟรงก์เฟิร์ตเลิศเมืองเรื่องคับคั่ง
รถไฟนั่งนับนิ้วละลิ่วหาม
อาหารเช้าชี้ช่องใส่กล่องตาม
ไม่มากความถามไถ่ตามใจเธอ

……จบวันที่สองและสาม……

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ลาแล้วเธอเบอร์ลินถิ่นเคยพัก
เพียงรู้จักจำให้ใจพลั้งเผลอ
เสน่ห์งามคามฝันพลันละเมอ
ให้มาเจอแล้วจากพรากน้ำตา
อีกกี่ปีมีมาหาเธอได้
ประทับไว้ในทรวงว่าห่วงหา
ว่าครั้งหนึ่งเคยถึงซึ่งแก้วตา
ลาแล้วลาเบอร์ลินถิ่นอาลัย

รถไฟไอซ์ได้เวลามาตรงเป๊ะ
เกือบจะเละมันเปลี่ยนชานชาลาได้
อาศัยที่มีสายตาชราวัย
กระโดดไวให้ถูกตู้เพราะรู้ทัน
ได้ที่นั่งชั้นหนึ่งจึงดูยืด
ดูไม่จืดจ่ายไปให้งั้นงั้น
จะชั้นหนึ่งชั้นสองก็คล้ายกัน
จะแบ่งชั้นแบ่งชนคนทำไม

พอใกล้เที่ยงก็มาถึงซึ่งแฟรงก์เฟิร์ต
ไม่เลยเถิดเพราะป้ายหยุดสุดท้ายได้
คณะเร่งรีบรุดเดินสุดไป
เฮ้ยนี่ไงหัวลำโพงแสนงงจริง
ดูละม้ายคล้ายไทยกระไรท่า
ลอกเรามาน่าใช่ทำไมนี่
คงดูงานพานพบสบของดี
ช่างไม่มีคิดเองไม่เกรงใจ

บ่ายแก่แก่ กกต.เขารออยู่
ดูให้รู้เรื่องเลือกตั้งยังสงสัย
ปาร์ตี้ลิสต์สัดส่วนล้วนข้องใจ
ดียังไงพี่ไทยจะใช้ตาม
จึงขับออกนอกเมืองเรื่องฉิวฉิว
รถละลิ่วปลิวถึงซึ่งที่ถาม
วิสบาเด้นชื่อเมืองกระเดื่องนาม
เป็นเขตคามคือที่จรลีไป

กกต.เยอรมันนั้นแปลกสิ
เอาผอ.สถิติมาเป็นใหญ่
แล้วตั้งโดย รมต. มหาดไทย
ไม่กลัวไงการเมืองแทรกจะแหลกคน
เขาบอกว่าหน้าที่นั้นมีอยู่
ทุกคนรู้แบ่งได้ไม่สับสน
ไม่เคยช่วยเรื่องลับสัปดน
คุณภาพคนต่างกันฉันเข้าใจ

ปาร์ตี้ลิสต์คิดมาเพราะว่าเหตุ
กลัวประเทศเหตุการณ์จะบานได้
หากการเมืองพรรคเดียวจะเสียวใจ
กลัวพรรคใหญ่ยิ่งล้นนำคนเดียว
จึงออกแบบแยบยลกลเม็ด
รัฐบาลผสมเสร็จสำเร็จเขี้ยว
ผสานกันฝันให้ใจกลมเกลียว
ไม่ชาญเชี่ยวจะช้ำชอกฝากบอกมา

ไส้กรอกเขาเราทานพอทานได้
ขาหมูใหญ่ให้ลองต้องจัดหา
มีเบียร์สดแสนรื่นชื่นอุรา
ในพาราเย็นสบายผ่อนคลายทรวง
คือเมืองเขาใช่เมืองเราเข้าใจเถอะ
หากคิดเปรอะเลอะไปไม่ลุล่วง
อาหารไทยไทยทานสำราญปวง
อย่ามัวห่วงหวงขาหมูจะรู้จน

……จบวันที่สี่……..

ตีห้า ฟ้าใหม่
สว่างไว ให้ตื่น
อากาศ  แช่มชื่น
เริงรื่น  สบายตน
ดูงาน  ใกล้ครบ
ฟังจบ รู้ล้น
ความรู้ คู่คน
มากพ้น รำพัน

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

มีแสงทองทาบฟ้าเวลาเช้า
ส่องคนเหงาเจ้าอยู่ไหนใครเฝ้าฝัน
คนละซีกเวลายังหากัน
หนึ่งพระจันทร์ตะวันเดียวยังเกี่ยวกอง
เห็นขอบฟ้าไม่เห็นหน้าก็ว่าเศร้า
โอ้ตัวเรานิราศปราศตัวน้อง
ได้แต่เหม่อเพ้อหาน้ำตานอง
จะเที่ยวท่องล่องไหนใจถึงนาง

แม่น้ำไมน์(Main)เป็นใจดูไหลเรื่อย
ดูเอื่อยเฉื่อยเลื้อยไปไร้สิ่งขวาง
ช้า มั่นคง จงรัก ภักดิ์มิจาง
ใช่อ้างว้างแต่อบอุ่นเหมือนคุ้นเคย
KD cruise ค่อยค่อยไปไม่เร็วนัก
เหมือนรอรักรอใครไม่เฉลย
ริมฝั่งสองมองเห็นเป็นเปรียบเปรย
คงเอื้อนเอ่ยอิ่มรับประทับใจ

ตกบ่ายไปเทศบาลเขาชาญเชี่ยว
อีกที่เดียวดูงานพาลเฉไฉ
เพราะสองข้างทางเดินเพลิดเพลินไป
สิ่งล่อใจล่อตามามากมี
ฟังบรรยายหลายที่เลยมีหลับ
ที่คอพับกลับลูกตาว่าใช่ที่
หูยังฟังดังหมายเข้าใจดี
ทุกวจีมีคนจำทำรายงาน

เสร็จดูงานบานเบอะเยอะแยะที่
พอได้มีเวลาก่อนอาหาร
ไม่ได้ซื้อมีหรือจะได้ทาน
ลิสต์รายการงานเข้าสุดจะทน
Rimowa ก็น่าซื้อถือกลับบ้าน
ไส้กรอกทานชิ้นใหญ่ให้น่าสน
กรรไกรมีดตุ๊กตาคู่ดูคงทน
เป็นคนจนต้องทนได้ไม่จ่ายตัง

4711 ก็ซึ้งจิต
หากแนบชิดนีเวียใช่ได้ฝากฝัง
ครีมทามือถือไม่ยากถ้าฝากตัง
แต่ถ้ายังนั่งรอไปคงได้มา
รถมินิ ตริไว้ใกล้จะซื้อ
ออดี้หรือก็ถูกไปไม่เข้าท่า
จะถอยเบ๊นซ์เข็นกลับรับขวัญตา
กลัวบีเอ็มน้อยใจว่าลืมข้าลง

ช็อคโกแลตไม่ดีมีฟันผุ
ไวน์เบียร์สุ-ราไม่ควรใหลหลง
เข้าพรรษาหน้านี้ต้องมีปลง
จะฝากส่งก็กลัวบาปคำสาปมี
เอาสบู่ถูหลังช่างน่าใช้
มีแชมพูขวดใหญ่ให้ถึงที่
ครีมนวดผมโลชั่นนั้นของดี
โรงแรมมีฝากให้น้ำใจงาม

เดี๋ยวเช็คว่าถ้าเที่ยวบินเลี้ยวกลับ
ของใดจับแจกได้จะใฝ่ถาม
เป็นของฝากมากล้นให้คนงาม
โปรดอย่าถามเท่าไรใจถึงจริง
น้ำหนักเกินเพลินซื้ออย่ายื้อนัก
ต้องรู้จักหักห้ามปรามใจยิ่ง
สามสิบโลโถ่ถังน่าชังจริง
คงต้องทิ้งสิ่งหลายถึงคลายใจ

…….จบวันที่ห้า………

มีหรือไม่มีแต่บวกไม่มีลบ
มีแต่พบไม่มีพรากจากไฉน
พบแต่สุขทุกข์ไม่มี  ชีวีใคร?
งานเลี้ยงใดไร้เลิกลาท่าไม่มี
วันสุดท้ายในรายการก็พานถึง
กำหนดซึ่งพึงครบจบถ้วนถี่
ความสุขเปี่ยมเยี่ยมเธอเยอรมนี
ถึงวันนี้วันสุดท้ายให้อาวรณ์

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

วูร์ซเบอร์กเมืองเก่าเราส่งท้าย
เธอเอียงอายชายหน้าท่าออดอ้อน
เยี่ยมปราการนานเก่าเขาอาทร
ภาพสะท้อนซ่อนเห็นเป็นบทเรียน
กว่าจะรวมชาติได้ยิ่งใหญ่เท่า
เลือดเนื้อเขาเท่าไรจึงได้เขียน
ประวัติศาสตร์สอนสั่งยังวนเวียน
แบบพากเพียรเรียนรู้ดูจดจำ

ท้ายสุดท้ายกลายเงินเพลินใช้เสร็จ
ไปเอ๊าท์เล็ทเสร็จตามเจ้างามขำ
รายการฝากมากล้นคนจดจำ
จ่ายแล้วช้ำชอกเกินเพลินหนี้ไป
จัดกระเป๋าเข้าไปให้เข้าที่
คงได้มีคลอดเพิ่มเติมอีกได้
มาสามสิบกลับหกสิบกระเป๋าใคร
ทุกคนได้กระเป๋าเพิ่มเติมเต็มกัน

….จบวันที่หก……

ลาแล้วเธอเยอรมันฉันลาจาก
คงจะยากย่องมาตามหาฝัน
รู้จักเธอเจอทีไม่กี่วัน
จำใจกลั้นกลืนกลับลาลับไกล
สามสิบเอ็ดระเห็ดร่วมระเหิน
หกวันเพลินเดินท่องแคล่วคล่องได้
เป็นผู้นำจำตามความไกด์ไป
ใหญ่แค่ไหนให้หลงจงเชื่อฟัง

พี่ประกอบมอบใจให้นำกลุ่ม
ไม่ร้อนรุ่มคุมพี่น้อยคอยข้างหลัง
เจนถือเงินเพลินหลายคล้ายเสียงดัง
กล้วยไข่นั่งเซลฟี่ดีทุกคน
ดร.อิ่มยิ้มย่องเพราะน้องสุด
ปุ๊กกี้หยุดอดช่วยเพราะป่วยหน
ส่วนสาวกุ้งมุ่งช็อปปลอบใจตน
เปิ้ลอีกคนโพสท่าน่ารักจัง

จิรายุห่วงทรัพย์ไม่จับจ่าย
ส่วนยอดชายเจมส์คึกตอนดึกมั่ง
เสี่ยอดุลย์ช้ำเศร้ากระเป๋าพัง
ชาคริตนั่งจับมือถือผูกดวง
มีเสี่ยช้างเคียงข้างกลางสาวฝัน
พี่หมอฟันไม่ได้ฟันกลัวฟันร่วง
พี่มหินทร์รินเบียร์เลยเพลียทรวง
ห่วงสุดห่วงพี่ลือหายกลายลับตา

เสี่ยวิชัยให้แป้งเย็นเป็นของฝาก
พี่หลอดลากแค้ดดี้มีตามหา
ผอ.แหวงบุญมีมีนำพา
อนุชาให้ปรึกษาท่าจะดี
ส่วนพี่อรรถจัดมาหาแม่เสือ
ให้หาเผื่อเสี่ยประดิษฐ์คิดถ้วนที่
สปช.ไพฑูรย์เกื้อกูลมี
ไพบูลย์ลี้หนีเมียมาเที่ยวไกล

ผอ.ณัฐจัดหนักห่วงเบียร์หมด
น้องโอ๊ตซดหดหายกลายไฉน
อาธิศักดิ์ดักคอรอก่อนใคร
ไม่เหลือให้ชนาธิปหยิบกันเอง
อ.ณรงค์คงคุ้มรุมช็อปปิ้ง
ส่วนตัวจริงท่านพิพัฒน์จัดให้เก่ง
กกต.นั่นก็ขอกันเอง
ถ่ายภาพเจ๋งจัดเพลงกลอนออดอ้อนไป

ชมได้ครบจบกลอนสุนทรกล่าว
เล่าเรื่องราวคราวนิราศไม่พลาดได้
จากเยอรมันผันคืนผืนถิ่นไทย
คงเหลือไว้ให้หวนทวนติดตาม
อยากให้ไทยได้รักสมัครสมาน
ลืมวันวานผ่านไปไร้คำถาม
สร้างไทยใหม่ใสสดสุดงดงาม
สร้างนิยามความเป็นหนึ่งซึ่งชื่อไทย

……จบวันที่เจ็ด……..

นิราศชาวเกาะ

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

นัดหมายกัน ตามฝันว่า จะมาเกาะ
แหล่งเฉพาะ เจาะจง คงได้ที่
มีเวลา ว่าว่าง บ้างพอดี
ข้ามนที แหวกฟ้ากว้าง ดั่งตั้งใจ

ปากบารา วันนี้ มีความสุข
เวลารุก รีบมา ท่าน้ำใกล้
เรือเฟอรี่ มีให้นั่ง ออกฝั่งไกล
ว่าจะไป หลีเป๊ะเขา ได้เข้าที

สองชั่วโมง ในเรือ ก็เหลือหลาย
คนมากมาย มุ่งไป ในถิ่นที่
จะแหม่มสาว เฒ่าเล็ก เด็กมากมี
บิกินนี่ มีแทรกเห็น เป็นกุ้งยิง

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

เรือเทียบท่า ที่โป๊ะ โอ้ะเป็นเรื่อง
เฟอร์รี่เขื่อง ห้ามขึ้นหาด สมาร์ทยิ่ง
กลัวทำลาย กลายสภาพ จ๊าบจริงจริง
รักษาสิ่ง แวดล้อม น้อมหนึ่งจอก

มีเรือเล็ก ถ่ายลง ตรงหน้าหาด
ห้าสิบบาท เพิ่มให้ ไม่ช้ำชอก
อีกยี่สิบ จิ๊บน้อย ค่อยมาบอก
แก้พูนพอก พันธุ์ขยะ นะคนดี

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

หาดทรายขาว ราวกระดาษ สะอาดล้น
เจอผู้คน ปนเทา เคล้าหลากสี
พอคนมา ขยะเพิ่ม เติมทวี
หาวิธี มีปัญญา พาพ้นไป

ถนนสาย คนเดิน เพลิดเพลินนัก
ยังไม่พัก ขอเพลิน เดินไปไหน
ไม่รู้ทิศ คิดถาม เดินตามใคร
เดินเดินไป เดี๋ยวได้ เดินกลับกัน

ตื่นก่อนไก่ ไขขับ คนหลับไหล
ด้วยตั้งใจ ไปล่า หาความฝัน
ไปอาบแสง แรงต้น ค้นตะวัน
มุ่งหน้าพลัน ซันไรซ์ ไม่ไกลเกิน

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

เห็นใครหนอ นั่งรอ ตะวันฉาย
ยังแอบอาย อิงเมฆา ว่าขัดเขิน
รอสักนิด หนึ่งพัก จักพิศเพลิน
ตะวันเขิน หรือเมินเจ้า ยากเข้าใจ

ตะวันตื่น คืนแล้ว น้องแก้วขวัญ
แทนพระจันทร์ ยันดารา ในฟ้าใส
อีกสักนิด อาทิตย์จ้า มาแทนใจ
บอกความนัย จันทร์ข้า ขอลาจร

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

เมื่อยามนอน อ้อนจันทร์ ฝันเป็นเพื่อน
อยากเย้าเยือน เดือนแนบ แอบสมร
พอเช้าตื่น ฝืนตา ต้องจากจร
จันทร์ซุกซ่อน อาทิตย์แรง ฉาบแสงทอ

พอสายหน่อย ถอยเรือ เพื่อเที่ยวเกาะ
พาลัดเลาะ เกาะแก่ง แห่งไหนหนอ
เกาะหินซ้อน ซ่อนไกล ตั้งใจรอ
ชะเง้อคอ มองหา ว่าหนใด

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ใครหนอยก หกหิน ให้ผินผก
ก้อนใหญ่ยก ซ้อนดั่ง ยังสงสัย
ธรรมชาติ วาดสวย รวยวิไล
อยากจะได้ ใครช่วยยก ผินผกคืน

แวะเกาะไผ่ ตั้งใจ ไปดำหา
เยี่ยมน้องปลา สวยใส ให้สดชื่น
สอดส่ายหา ปลาอยู่ไหน ไม่กลับคืน
เที่ยวดึกดื่น หรือไร จึงไม่มา

เกาะรอกลอย คอยใคร ให้ชวนคิด
รอมิ่งมิตร ชิดใกล้ ให้ห่วงหา
ปีนป่ายหิน ผินเหนี่ยว เลี้ยวลับตา
หรือรอว่า ยาใจ เมื่อใดคืน

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

เกาะราวี ใช่มี เป็นที่รบ
จุดนัดพบ พักทาน อาหารรื่น
พอหลบแสง แรงเห็น ร่มเย็นคืน
งีบสักตื่น คงชื่นสด อดกลับกัน

ผ่านอาดัง ยังเสียดาย ไม่ได้แวะ
โปรแกรมแยะ แปะไว้ ในความฝัน
ก็ร้อนเหนื่อย เมื่อยล้า สารพัน
ขอผลัดกัน วันหน้า จะมาเยือน

เกาะสุดท้าย หมายตา ว่าต้องถึง
หินกลมกลึง ลายพร้อย น้อยเสมือน
ระยับงาม ตามแต่ง แหล่งมาเยือน
เรียงรายเลื่อน เหมือนสร้าง ปางเสกมนต์

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

เกาะหินงาม นามนี้ เป็นที่สุด
ราวสะดุด หยุดทุกอย่าง วางสับสน
มหัศจรรย์ สรรค์ไว้ ให้ยินยล
หินงามล้น คนงามเหลือ เมื่อปล่อยวาง

หินทุกก้อน อยู่ในที่ ไม่มีหาย
ไม่เคยกลาย วายจาก ยากสะสาง
ธรรมชาติ ให้ชื่นชม สมใจจาง
คนปล่อยวาง หินไว้ ในที่เดิม

เรื่องเล็กใหญ่ ล้วนใจ ใฝ่กำหนด
จะจำจด จืดจาง หรือวางเสริม
ทำให้น้อย หรือคอย คิดแต่งเติม
เก็บหินเพิ่ม หรือวางไว้ ที่ใจเธอ

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ถึงเวลา อาลัย ต้องไกลจาก
คงลำบาก ยากใจ ได้เสมอ
มาพบกัน เพื่อพราก ไม่อยากเจอ
จะเก็บเธอ เพ้อหา เวลาครวญ

อีกกี่เดือน เคลื่อนคล้อย รอคอยพบ
กี่ปีสบ สั่งใจ ให้คืนหวน
กี่ภพชาติ หากมี จะชี้ชวน
หนึ่งน้องนวล หวนหา เวลาคืน

สมชัย ศรีสุทธิยากร
ไปเป็นชาวเกาะ สตูล
17-19 มีนาคม 2558

นิราศกระบี่

แล้วข้ามฟ้า มหานที กระบี่แกร่ง
ฝ่าลมแรง แสงจ้า ขอบฟ้าใส
ขอบสมุทร สุดแผ่นดิน ถิ่นแดนไกล
พาหัวใจ ไปถึง ซึ่งเมืองงาม

ดาบกระบี่  มีดี  ที่ฟันฟาด
พลกระบี่ องอาจ มาดเกรงขาม
เป็นทหาร ชาญช่อง ขององค์ราม
เมืองกระบี่ งดงาม ตามแยบยล

ใครมาถึง จึงรัก ยากหักจิต
หนึ่งชีวิต พิศมา หาสักหน
เมืองกระบี่ ยังมีดี ที่ผู้คน
จิตเปี่ยมล้น คนดี กระบี่คม

กระแทกทั้น ชั้นชอก ระลอกคลื่น
ตระหนกตื่น หวีดผวา ว่าเสียงขรม
แหวกผ่าน้ำ ค้ำฟ้า ท้าสายลม
กายระบม จิตเบิกบาน ผ่านนที

เกาะใหญ่น้อย ค่อยปรากฏ ดูสดชื่น
ที่ไหนอื่น มีไหม ในกรุงศรี
อึดใจหนึ่ง มาถึง ซึ่ง พีพี
เห็นวารี ใสสด มรกตงาม

ปลาเสือน้อย คอยหา ว่าเคียงคู่
ลอบแอบดู รู้ไหม ใครใคร่ถาม
ขนมปัง ชิ้นน้อย คอยป้อนตาม
เหมือนสื่อความ ตามป้อน ออดอ้อนใจ

อ่าวมาหยา มาหมาย แอบอายอยู่
มองหาคู่ อยู่ห่าง หนทางไหน
ทรายเม็ดขาว พราวฟ้ากว้าง ห่างกันไกล
ใจต่อใจ ให้แนบชิด คิดถึงกัน

อ่าวต้นไทร ไม่วาย ให้ทายทัก
คนมากนัก ชักวุ่นวาย มากมายสรร
ธรรมชาติ หดหาย กลับกลายพลัน
คิดถึงวัน เก่าเยือน ไม่เหมือนเคย

เกาะไม้ไผ่ ใจร้าย ไม่ให้แวะ
อาบแดดแยะ แกะเกาะ เลาะเลี้ยวเฉย
ชะเง้อคอ รอรับ กลับขับเลย
อยากเปิดเผย เสียหาย เสียดายจัง

มาถึงที่ วารี มีแบ่งแยก
ทะเลแหวก สองฝั่ง ดั่งมนต์ขลัง
สันทรายขาว ราวทาง ห่างประดัง
แยกน้ำฝั่ง สองฟาก ยากตัดใจ

น้ำขึ้นลง ตรงหน้า ว่าธรรมชาติ
ยังสามารถ คาดการณ์ เชี่ยวชาญได้
ใจน้องนาง ห่างหา ว่าอย่างไร
แปลกเปลี่ยนไป ให้ห่วงหา ว่าอาวรณ์

ถึงอ่าวนาง จางหาย ไม่วายเศร้า
โอ้อกเรา ร้างนาง จางสมร
ไหว้พระนาง จางจาก ได้จบจร
มาขอพร วอนนาง อย่าจางไกล

พุน้ำร้อน  ย้อนวัย ได้ลงแช่
โรคภัยแพ้ พาลหาย กลายดีได้
ไปถึงหมับ ขยับเท้า ก้าวทันใด
ถึงตกใจ ให้เกือบสุก สนุกจริง

ตะวันพลบ จบลง ที่ตรงหน้า
ได้เวลา อาลัย ใช่ไกลทิ้ง
จากกระบี่ มีใจ ให้รักจริง
ยังแอบอิง อ้างเอ่ย ว่าเคยมา

ลาแล้วหนา ขอลา กระบี่แกร่ง
ถนอมแรง แบ่งใจ ไว้ภายหน้า
เมื่อรุ้งสาย ปลายอาบ มาทาบทา
คำมั่นว่า ใช่ลาลับ จะกลับเยือน

สมชัย ศรีสุทธิยากร
5-6 กันยายน 2557

นิราศลอนดอน 2014

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

นิราศ ลอนดอน เอดินเบอระ กลาสโกว์

ต้องจากไกล ไปลอนดอน อ้อนออดเอ่ย
ไฉนเลย เคยชิด สนิทใกล้
ต้องร้างรา พาจาก พรากดวงใจ
สะท้อนไห้ หวนถึง คนึงทรวง

หลายเพลา คงหาเจ้า เศร้าสะอื้น
เมื่อยามตื่น ใครจะฟื้น เริงรื่นสรวง
ใครหุงหา อาหาร ทานทั้งปวง
ใครคิดห่วง หวงเจ้า จงเข้าใจ

ใครป้อนยา พาเจ้า เข้าหับห้อง
ใครจะร้อง กลอนกล่อม ก่อนหลับไหล
ใครห่มผ้า หนานุ่ม โอบอุ้มใจ
ใครหนอใคร ห่วงหา ว่าอาวรณ์

แค่เจ็ดวัน กลั้นใจ พิไรรี้
เหมือนเจ็ดปี นี้ห่าง จางสมร
ทุกคืนค่ำ ย้ำตื่น สะอื้นนอน
สะท้อนถอน ห่อนเห็น เป็นทุกข์ใจ

สิบสองชั่ว โมงนิด อังกฤษถึง
นั่งนิ่งนึ่ง นึกนาม ความไฉน
กลัวเป็นเรื่อง เครื่องเก่า กัปตันใหม่
การบินไทย ไว้ใจ ได้ทุกครา

สนามบิน ฮีทโธรว์ โอ่อ่ายิ่ง
อยากเชิญนวล น้องหญิง มาเยี่ยมหา
เช้ามาถึง จึงเย็นกลับ จับเวลา
เดินเล่นว่า มาแล้ว แก้วยาใจ

บัตรฟาสต์แทร็ค แยกไว้ ให้เร็วยิ่ง
พอของจริง ยิ่งช้า กว่าไฉน
ช่องธรรมดา ว่าช้า มาก่อนใคร
ให้ทำไม ให้ช้า น่างงจัง

สามทุ่มกว่า มาถึง กึ่งใจหาย
ว่าทำไม ให้ง่วงจัง ดังมนต์ขลัง
ดูเวลา ว่าไทย ให้จังงัง
แทบตาตั้ง ตีสาม ยามของไทย

ตีสี่กว่า ท่าจะบ้า ตามันตื่น
นี่กลางคืน หรือกลางวัน ฝันไปไหม
ตื่นเร็วชิบ สิบโมงเช้า เราคนไทย
แต่ทำไม ที่นี่มืด ยืดยาวจริง

เจ็ดแปดเก้า เอ้าล้อหมุน คุ้นเคยอยู่
เช็คตุ้มหู แหวนเพชร โรเล็กซ์ทิ้ง
เราสบาย คลายห่วง ไม่ท้วงติง
สมบัติยิ่ง มีแค่ตัว กับหัวใจ

ลอนดอนอาย ชายตา มาให้เห็น
ที่แท้เป็น ชิงช้า ตัดฟ้าใส
ขึ้นชิงช้า คว้าเมฆจับ ระยับไกล
ด้วยหัวใจ ดวงโต โอ้ปลื้มจัง

อึดใจหนึ่ง มาถึง ทาวเวอร์บริดจ์
หอคอยชิด แนบสะพาน ตำนานหลัง
เป็นต้นแบบ สะพานเปิด เริดหรูจัง
เชื่อมสองฝั่ง แม่น้ำเทมส์ เปรมปรีดา

พอตกบ่าย ได้มาเยี่ยม เยือนสถานฑูต
ตามหลักสูตร การเมือง เรื่องศึกษา
ดูจุดเด่น เห็นมุมชัด รัฐสภา
ย้อนพารา เมืองไทย ได้ไตร่ตรอง

ประชาธิ ปไตย คือใครเอ่ย
เพราะเขาเคย อยู่ที่นี่ เหมือนพี่น้อง
หลงทางไป ไทยบ้าง ต่างครรลอง
มาเยี่ยมมอง เมียงหา ว่าหนใด

เพราะจากไป ใครเขา เฝ้าคิดถึง
ต้นแบบซึ่ง ไทยตาม ต้องถามไถ่
เผื่อวันหลัง หวนกลับเขต ประเทศไทย
หน้าตาใหม่ อย่างไร ที่ไหนดี

มีคำถาม มากมาย ให้ได้คิด
ไรถูกผิด คิดแบบใหม่ ให้สดศรี
เพื่อให้นาย ประชาฯ หน้าตาดี
บอกวิธี ปรุงปรับ ไม่ลับลวง

ขอขอบคุณ หนุนเกื้อ เอื้อมื้อค่ำ
ขอบคุณคำ บรรยาย ยิ่งใหญ่หลวง
ซึ้งน้ำใจ ไมตรี มีทั้งปวง
เวลาล่วง ต้องอำลา ยังอาลัย

กลับไปยัง ประเทศไทย ในครานี้
มีเรื่องดี เรื่องเล่า กล่าวขานไข
ว่าอุปทูต น่ารัก มากเกินใคร
ได้ซึ้งใจ นักศึกษา ป้าลุงกัน

ไก่ไม่ขัน มีอัน พลันรีบตื่น
ไม่ข้ามคืน ฝืนฝาก ยากหลับฝัน
หกโมงเช้า เอ้าล้อหมุน หุนหันพลัน
รถไฟนั้น ตรงเวลา น่าจะรอ

ถึงชั่ง ถึงชั่ง นั่งสนุก
จะเดินลุก สุขใจ ไม่ต้องง้อ
รถไม่ติด จิตสบาย ไร้หดห่อ
อยากจะขอ นั่งอีกหน รอคนชวน

ห้าชั่วโมง ผ่านไป ให้มาถึง
ดินแดนซึ่ง เจ็ดร้อยไมล์ ไกลไห้หวน
500 ไมล์ ใจยัง คิดคร่ำครวญ
แม้รถด่วน ยังแพ้ใจ ให้ถึงเธอ

สก็อตแลนด์ แดนเหนือ เหลือจะคาด
ประชาชาติ อาจกล้า ท้าเสนอ
ประชามติ แยกประเทศ เขตขัณฑ์เธอ
ประชาเจอ จัดจง ลงคะแนน

นัดหมายว่า กันยานี้ ที่สิบแปด
จะร้อนแดด แผดฝน ทนหนาวแสน
เจ็ดโมงเช้า ถึงสี่ทุ่ม ทั่วดินแดน
ลงคะแนน แยกไม่แยก แตกต่างไป

เพื่ออำนาจ อธิปไตย ที่ใหญ่ยิ่ง
เพื่อเป็นสิ่ง กำหนด อนาคตได้
เพื่อชีวิต ลูกหลาน กาลต่อไป
จะแยกไป หรือให้อยู่ ดูให้ดี

เอดินเบอร์ก ฤกษ์ดี มีเลือกตั้ง
เพื่อรับฟัง ความเห็น เป็นอย่างที่
จะรับ yes ไม่รับ no โหเข้าที
18 นี้ รู้กัน ฝันหรือจริง

ไต่ปราสาท เทียมฟ้า เบื้องหน้าเห็น
ดูโดดเด่น เป็นมาด องอาจยิ่ง
เอกราช ประชาชาติ สิของจริง
ไม่ละทิ้ง ชาติเกิด กำเนิดพันธุ์

เข้าพำนัก พักกาย คลายเหนื่อยล้า
ที่เมืองท่า กลาสโกว์ โก้สุขสันต์
เมืองธุรกิจ การค้า สารพัน
ตกดึกพลัน ดูรณรงค์ คงจะดี

จอร์จสแควร์ แค่ใกล้ใกล้ ไปดูเขา
คนหนุ่มสาว เขามา หาวิถี
ประกาศก้อง ร้องหา ว่าเสรี
ประเทศมี อิสระ จะแยกตัว

น่าแปลกใจ ทำไม ความเห็นแผก
ฝ่ายหนึ่งแยก หนึ่งรวม ยังร่วมหัว
ว่าแตกต่าง ไม่แตกแยก หรือแปลกตัว
เป็นแบบทั่ว ถิ่นได้ ให้เดินตาม

ชะเง้อแง้ แลแนบ แอบข้างรั้ว
ฟ้าก็มัว หัวใจ ให้ใฝ่ถาม
หากวันหนึ่ง เมืองไทย ได้ต้องตาม
จะยังความ สุขสงบ พบเหมือนกัน ?

เอาชนะ คะคาน ระรานยิ่ง
เท็จหรือจริง ยิ่งยาก ลำบากฝัน
ความเห็นต่าง ตบตี มีฆ่าฟัน
จะยืนยัน ความคิด ผิดไม่มี

ประเทศไทย
มีอะไร ให้ต่าง ช่างบัดสี
ทรัพยากร มากล้น พ้นมากมี
แค่ต่างที่ มีคน ยากจนธรรม

ภารกิจสิ้น บินกลับ หลับหลับตื่น
ถึงเที่ยงคืน ฝืนตา ว่ากลืนกล้ำ
กว่าได้นอน ผ่อนพัก พำนักคำ
ขอบตาช้ำ ใช่อดนอน แต่ถอนใจ

วันสุดท้าย ในลอนดอน อาวรณ์แล้ว
จากน้องแก้ว แล้วใดหนา จะมาใหม่
บิ้กเบนเจ้า เศร้าสุด เหมือนหยุดใจ
หยุดเวลา ไว้ได้ จะให้พลัน

แม่น้ำเทมส์ เอมใจ ได้มิ่งมิตร
มาแนบชิด หลายเพลา พาสุขสันต์
แค่ห้าคืน ครื้นคร่ำ จำรำพัน
อีกกี่วัน ผันพราก จากกลับคืน

ทาวเวอร์ออฟ ลอนดอน สะท้อนจิต
ใครที่คิด จิตต่าง ต้องใฝ่ฝืน
เสียงไห้ร่ำ จากคำ ที่กล้ำกลืน
สุดสะอื้น คืนจาก พรากไกลกัน

บริติช มิวเซี่ยม เยี่ยมลาลับ
คืนนี้กลับ กรุงแล้ว แก้วตาขวัญ
มวลล้ำค่า บรรดา สารพัน
หมายกำนัล น้องเจ้า โศกเศร้าคืน

ห้างแฮร์รอด ไม่รอดเร้น เป็นที่หมาย
มุ่งละลาย กลายทรัพย์ กลับเป็นอื่น
จะปราด้า วิตตอง น้องหมายคืน
ปอนด์ไหลลื่น หล่นหาย เป็นหลายเงิน

บ้างก็ไป outlet เสร็จทุกที่
สินค้าดี แต่ถูกอยู่ ดูเผินเผิน
คำนวณใหม่ ราคาไทย ไม่เพลิดเพลิน
ถ้าจ่ายเกิน กลับไทยท่า น้ำตาริน

มื้อสุดท้าย ตัวใคร จ่ายกันเอง
ไม่ต้องเกรง กริ่งเงิน เพลินหมดสิ้น
มาม่าคัพ ดับหิว หิ้วให้กิน
เพลิดเพลินลิ้น กินอร่อย เลิศลอยใจ

จากแล้วหนา ลาลอนดอน กลอนต้องจบ
นิราศครบ พบกัน ในวันใหม่
สุนทรภู่ ครูกลอน ท่านสอนใจ
ท่องเที่ยวไป ได้กลอน ย้อนความจำ

ที่จากไกล ไปลอนดอน แกล้งอ้อนเจ้า
ทำเป็นเศร้า เราแสร้ง แกล้งให้ขำ
กลับเมืองไทย ไม่มีแหวน แทนถ้อยคำ
แค่สิ่งล้ำ น้ำใจ ให้เธอแทน

สมชัย ศรีสุทธิยากร
กันยายน 2557

ดำเนินเพลินตา

DSC_4144

คลองดำเนินเพลินตาหาใจสุข
อยากละทุกข์ทิ้งไว้ในเบื้องหลัง
ท่องเที่ยวเรือเผื่อเพื่อนเตือนใจยัง
แค่ออกฝั่งดั่งใจออกนอกจำนน

ระริกพริ้วปลิวไหวใครใคร่ซับ
ระริ้วคลื่นขานขับจับแห่งหน
ระลอกหนึ่งจึ่งหมองต้องกมล
ระเริงชลปนน้ำตาว่าขาดเธอ

เรือลอยล่องท่องไปในคลองลึก
ยังตรองตรึกนึกถึงหน้าว่าเสมอ
คงสุขหลายกลายว่าถ้ามีเธอ
ชะแง้เง้อเอ่ออ้างว้างห่างคนดี

อาทิตย์แรงแสงวับจับผิวน้ำ
กระแทกช้ำซ้ำซากจากวิถี
ลมรำเพยเผยผ่านย่านนที
เหมือนชีวีมีลมหายใกล้วายชนม์

อยากจะชิมลิ้มรสไม่สดชื่น
ผลไม้ดาษดื่นทุกแห่งหน
หวานจะชืดจืดจางเมื่อห่างคน
ใครจะทนทานได้เมื่อไกลเธอ

เมื่อไหร่หนอรอให้ได้ใกล้ชิด
แนบสนิทชีวิตเราเฝ้าเสนอ
จากไปนานผ่านพ้นคนอยากเจอ
คนพร่ำเพ้อเห่อหาว่าเธอนาน

สัญญาว่ากุมภาปีหน้าโน้น
แม้ไกลโพ้นพี่จะรอก่อสืบสาน
เรื่องร้ายร้ายจะกลายหายพบพาน
อดีตวานผ่านหายจะกลายดี

สัญญาว่ามาใหม่ใจจะรัก
ไม่หาญหักห่างนางจางสุขศรี
จะตั้งใจเลือกใหม่ได้คนดี
รอวันที่คืนไทยได้สมบูรณ์

สมชัย ศรีสุทธิยากร
12 ธันวาคม 2557

มนตราลังกาวี

DSC_0435

เมืองมนตราลังกาวีมีเรื่องขาน
เป็นตำนานจารไว้ให้ได้คิด
มัสซูรีมีสวยงามเป็นความผิด
มาเชยชิดเจ้าชายที่หมายปอง

มีสงครามคามเขตประเทศข้าง
ต้องไกลนางจำจากพรากเราสอง
ถูกใส่ร้ายกลายผิดพินิจตรอง
ตราจำจองก่อนประหารลานคนเมือง

ตั้งสัจจะอธิษฐานวานฟ้ารู้
ใช่สมสู่คบชายใดให้เป็นเรื่อง
หากไม่ผิดกริชเชือดเลือดนองเนือง
สีขาวเปลื้องเรื่องผิดคิดได้พลัน

หาดทรายขาวราวมุกจะคลุกสี
ผงธุลีมีสีดำคำสาปสรรค์
เมืองต้องมนต์จนยากลำบากกัน
เจ็ดช่วงชั้นพลันสลายคลายมนตรา

เป็นตำนานขานขับโลกรับรู้
สัจจะจงคงอยู่คู่ดินฟ้า
ยังรักมั่นมิหายกลายวาจา
เป็นสัญญาเราสองครองคู่กัน

เมืองความรักมอบรักให้ทุกผู้
เคียงข้างอยู่คู่ใจใช่ในฝัน
ปรารถนาพาสุขทุกคืนวัน
มีเพื่อปันใช่เพื่อปกประโยชน์ใคร

30 ธันวาคม 2557

นางนวล นวลนาง บางปู

DSC_1078

นางนวลชวนใจฝัน
คิดถึงวันผันจากไกล
นวลนางห่างหนไหน
อาลัยจากฝากนางนวล

จากไปไกลสุดหล้า
ไม่เห็นหน้าว่าไห้หวล
อกช้ำนำ้ตาครวญ
รอวันที่มีกลับคืน

ขอบฟ้าว่าแสนไกล
จะบินไปไม่แข็งขืน
สุดหล้าพลิกฟ้าฟื้น
ไม่มีท้อระย่อใจ

บินเรื่อยเหนื่อยก็พัก
โอบปีกรักทักทายให้
เมฆขาวราวอุ่นไอ
โอบอ้อมอุ้มรุมเร้าทรวง

นางนวลชวนให้คิด
ยามสนิทชิดเลยล่วง
ฝากฝันคืนจันทร์ดวง
เคยแนบใกล้ใจนวลนาง

22 มกราคม 2558

แหล่ กกต. ท่องสุพรรณ

แหล่ กกต. ท่องสุพรรณ

มาถึงแดน แคว้นสุพรรณ
เพียงหนึ่งวัน ก็ใจหาย
บ้านเมืองเขา ดูกลับกลาย
เหมือนคลับคล้าย สร้างได้งดงาม

ไปทางไหน ไม่แคล้วพบ
ล้วนประสบ ทั่วเขตขาม
ชื่อใครหนอ ขอสงวนนาม
ไม่ต้องพล่าม ใครๆรู้ดี

ป้ายโตใหญ่ ก็ใส่ชื่อ
ผู้คนนับถือ เลื่องลือมี
ใครได้พบเห็น เป็นต้องยินดี
บรรหารบุรี เมืองนี้ลือนาม

กราบศาล หลักเมืองใหญ่
แต่ไปทางไหน ใคร่ขอถาม
มีรถนำหลง ทำงงรถตาม
ถามไถ่ได้ความ เลยตามไปทัน

ไปถึงได้ ต้อนไปโรงหนัง
ไปดูและฟัง หนังแสนสร้างสรรค์
สามมิติไม่พอ ขอสี่มิตินั่น
พอได้นั่งพลัน ทันดูของดี

เย็นค่ำ จำไปงานเลี้ยง
ได้ยินสำเนียง เสียงใครเข้าที
สส.นพดล คนนี้นะซี
อนุสรณ์คนดี เป็นพิธีกร

เจอแม่ ขวัญจิตใหญ่
รีบตรงเข้าไป ทำไปออดอ้อน
คุณแม่ขา วาจาเว้าวอน
วานคุณแม่สอน แต่งแหล่ให้ที

คุณแม่บอกว่า ถ้าอยากจะแต่ง
ไม่ต้องออกแรง แหล่ให้ดูฟรี
ครูพักลักจำ สองคำสามที
ประเดี๋ยวก็มี ฝีมือตามมา

ขอพร จากองค์พระใหญ่
วัดป่าเลไลย์ ใครใครถามหา
ถวายผ้าปิดทอง วอนพระเมตตา
ครั้งหน้าถ้ามา เจอสาวสักที

ตามไปดูงาน หมู่บัานไผ่มุ้ง
จะได้หมายมุ่ง ตัวอย่างดีดี
ต่อต้านขายเสียง ทำตามหน้าที่
พลเมืองดี อย่างงี้ต้องชม

ผู้ว่าสุพรรณ ผันตัวมาเยี่ยม
น้ำใจเต็มเปี่ยม บอกมากินของฟรี
งวดหน้ามาหา บอกว่าไม่หนี
พาไปดูของดี สุพรรณมีมากมาย

ดูงานแดดร้อน ขออ้อนสาวนิด
เพราะอยากใกล้ชิด มีน้ำเย็นไหม
ผ้าเย็นก็ได้ พี่ร้อนจับใจ
แต่ที่อยากได้ เบอร์โทรก็ดี

หลังเที่ยง เมียงมายชายตา
ลอดท้องมังกรว่า ก็น่าเข้าที
มีคนอนุเคราะห์ พาเจาะเข้าฟรี
น้ำใจไมตรี ช่างมีมากมาย

กำหนดเดิม จะไปสามชุก
คงไม่สนุก เพราะมันเมื่อยเหลือหลาย
ฝากก่อนคราวหน้า ขอให้ขาสบาย
ก็คงไม่สาย ที่จะแวะมาเยือน

แหล่มา น่าจะถึงคราจบ
วันทาเคารพ นบน้อมตักเตือน
ผิดพลั้งพลาดไป ขออภัยหมู่เพื่อน
วันหลังจะเยือน สุพรรณอีกคราาาาาา

สมชัย ศรีสุทธิยากร
25-26 กรกฎาคม 2557
ดูงาน พตส.5
สุพรรณบุรี

กกต. ตามไก่

กกต.ตามไก่

นิราศไป ในแดน อีสานใต้
เส้นทางใหม่ มาอีก ปลีกอีกหน
บุรีรัมย์ สุรินทร์ ใคร่ยินยล
ศรีสะเกษ ส้มหล่น อีกหนึ่งครา

ขึ้นน้องนก พัดหมุน ลุ้นระทึก
ลงสตึก สนามใหม่ ของใครหนา
กกต. บุรีรัมย์ ได้นำพา
สุขทุกข์ครา ถามไถ่ ได้มาเยือน

พนมรุ้ง มุ่งไกล จะไปพบ
สิ่งเคารพ สมหวัง ดังใจเหมือน
จะสูงลิ่ว ลับฟ้า อย่าแชเชือน
ศิลาเลือน ความหลังอยู่ คู่กับกาล

เป็นปราสาท สีชมพู เคียงคู่ฟ้า
สถิตย์องค์ เทวา แกร่งกล้าหาญ
สูงสุดยิ่ง สิ่งสักการ ได้พบพาน
จารึกจาร ศิวเทพ ที่เหนือใคร

เหนือประตู ดูเห็น เป็นทับหลัง
นารายณ์นั่ง บรรทมสินธุ์ สมจินต์ได้
อเมริกา เคยมา คว้าเอาไป
รวมมวลไทย รุกไล่ ได้คืนมา

ปล่องเขาไฟ ไร้สิ้น ดินสงบ
ปรากฏกลบ รอยเห็น เป็นปุจฉา
ฤาแผ่นดิน ถิ่นนี้ เคยมีมา
ภูเขาไฟ โชนกล้า ท้าทายแรง

เขาประโดง โยงเห็น เป็นสักขี
บนเขามี ปากปล่องใหญ่ ให้แสวง
หินลอยน้ำ มีให้ ได้สำแดง
พิสูจน์แหล่ง ภูเขาไฟ ในแผ่นดิน

เมืองถัดไป ใช่สุรินทร์ เป็นถิ่นที่
สมญามี เมืองช้าง ปราสาทหิน
ผ้าไหมงาม ข้าวสารหอม พร้อมใจจินต์
มาถึงถิ่น กินไช้โป้ว โอ้วอร่อยดี

ก้อนอะไร สีดำ คำพอเหมาะ
อร่อยเหาะ หาได้ ในเมืองนี้
กวนเข้าไป หลายชั่วโมง ถึงเข้าที
มาถึงที่ ต้องซื้อหา กาละแม

อยู่สุรินทร์ กินสุรา น่าไม่ใช่
ไม่เห็นใคร เมาให้เห็น เป็นดั่งแน่
สอดคล้องคำ จำติดปาก ยากแก้แท้
เสียงอ้อแอ้ ไม่ได้ยิน รินรสธรรม

ต่อไปที่ ศรีสะเกษ เขตแดนสุด
หากลืมหยุด หลุดไป คงไม่ขำ
แบบวีระ สมความคิด ต้องจดจำ
เขมรทำ ช้ำหมด เป็นบทเรียน

หลวงพ่อโต องค์ใหญ่ ใจกลางสุด
มหาพุท ธาราม งามดั่งเขียน
ทองอร่าม งามทั่วองค์ ผจงเพียร
รอปรับเปลี่ยน ทองใหม่ ให้งดงาม

เส้นทางกลับ ทับทัน หันหาห้วย
เจอคนสวย ย่างไก่ ใคร่สอบถาม
ย่างอย่างไร ถึงมีชื่อ เลื่องลือนาม
ทั่วสยาม ถามด้วย ห้วยทับทัน

ไม้มะดัน หนีบไก่ ได้ใจสุด
หร่อยสุดสุด สามโลกไป ไม่อาจสรรค์
กกต. ตามไก่ ได้พบพลัน
สมานฉัน สำเร็จไก่ ไม่ปรองดอง

ภารกิจ ตามไก่ ได้สำเร็จ
ไม่หมกเม็ด นั่งร้านใต้ ให้เสียของ
กินโควต้า ชาวนา น้ำตานอง
ไม่ร่ำร้อง มาจาก ลากตั้งใด

ซัวสะได ไปไหน ใคร่ขอถาม
น้องโฉมงาม เนียงโฮบบาย หรือไฉน
เนียงเมียน ประไดเฮย หรือว่าไร
อยากบอกไว้ บ็องสารันเนียง ผมรักคุณ

เนียงละออ ละออ อ๋อคนสวย
อยากไปด้วย กึ๊ดดอลเนียง จนว้าวุ่น
บ็องโต ซอมเนียง ไม่มีทุน
เห็นทีว่า วัยรุ่น ซัวสะได

จบสักที ครานี้ มีภาษา
เขมรมา หลายคำ ให้จำได้
แปลไม่ออก บอกผู้รู้ ดูเข้าใจ
หรือสาวใด ให้ไมตรี จะดีเอย

สมชัย ศรีสุทธิยากร
17-18 กรกฎาคม 2557

นิราศ กกต. (สวิส/ อิตาลี มีนาคม 2557)

นิราศ กกต. (ฉบับสมบูรณ์)

วิกฤติเมือง เบื้องหน้า ท่าจบยาก
ด้วยคมบาก ลึกใน ไทยทั้งผอง
เดิมพันหนัก มักใหญ่ ไม่ต่อรอง
หรือจักต้อง ล้มหาย ตายข้างหนึ่ง

ภารกิจ จำจาก ถูกกำหนด
จึงต้องงด โพสรายวัน ให้ฝันถึง
ใจหนึ่งครวญ หวนคร่ำ ครุ่นคำนึง
ยังคิดถึง มวลไทย ที่ไกลมา

เอ็มเจ็ดเก้า เจ้าคง ปลดปลงได้
บังเกอร์ใหญ่ วันนี้ ไม่มีหา
ซุ่มซ่อนยิง ถล่มเดือด เลือดพร่านตา
อาลัยลา พักหนึ่ง จึงคืนครวญ

ใครจะคอย ห่วงหา หายาป้อน
ใครออดอ้อน แอบตาม ยามไห้หวน
ใครจะเฝ้า เช้าค่ำพลบ จบกระบวน
ใครร้องครวญ เพลงกล่อม ย้อมดวงใจ

อีกเจ็ดวัน จึงกลับ ไปรับขวัญ
อย่าได้พรั่น ปริวิตก ตระหนกได้
พระสยาม ยังคุ้มครอง ผองปวงไทย
คงดลให้ ธรรมะ ชนะมาร

หวังว่าไทย ผ่านได้ ได้ไปต่อ
การเลือกตั้ง ที่รอ เร่งก่อสาน
ปฏิรูป เปลี่ยนใหม่ ได้พบพาน
ลืมวันวาน ผ่านวันเก่า ได้เข้าที

สององศา บ้าไปแล้ว แก้วตาเอ๋ย
นี่ไม่เคย ยะเยือกเย็น เช่นว่านี้
ลง Zurick จิตตก ทำไงดี
หรือจะมี ซานต้า มาอวยชัย

รถคันน้อย คอยรับ ดูไม่เร่ง
ไม่ต้องเกร็ง หลับต่อ พอไปได้
เมือง Lucerne เชิญแหมะ แวะเดี๋ยวใจ
สะพานไม้ คู่เมือง เลื่องลือนาม

สิงห์โตหิน บาดเจ็บ เขี้ยวเล็บหัก
หลบพำนัก ถ้ำผา น่าเกรงขาม
ระลึกกล้า ทหารหาญ ระบือความ
จารึกนาม คนดี ที่พลีกาย

เลือดรักชาติ ทุกชาติ นั่นมีทั่ว
ไม่เกรงกลัว ชั่วชั้น นั้นอย่าหมาย
ยืดหยัดกล้า ท้าอธรรม์ ไม่พรั่นพราย
คนหลังได้ สรรเสริญ ยลเยินนาน

จากลูเซิร์น Berne อยู่หน้า เวลานัด
ตารางจัด เจอทูตไทย ให้ประสาน
ดูเลือกตั้ง นอกประเทศ เป็นการงาน
ไปคิดอ่าน แก้ไข ให้ได้ดี

พอตกเย็น พบคนไทย ใจรักชาติ
เห็นนกหวีด สายคาด นิดหน่อยนี่
แม้อยู่ไกล ใจคิดถึง ปฐพี
อยากให้มี เมืองสงบ จบไวไว

เสร็จจากเบิร์น เดินหน้า ไต่ฟ้ากว้าง
ลัดเลาะทาง ข้ามเขาขาว พราวไสว
หิมะกอง นองนับ อยู่ใกล้ไกล
อยากคว้าไขว่ แต่คับข้อง แค่จ้องดู

ลอดอุโมงค์ โพรงแล้ว ก็โพรงเล่า
อุโมงค์ยาว เจาะขุนเขา ใครเล่ารู้
ลึกแค่ไหน มีออกได้ ปลายประตู
มีใครรู้ ทางออกไทย อยู่ไหนกัน

หลายชั่วโมง ผ่านไป ในทางใต้
เส้นทางไกล สุดพรมแดน แห่งแคว้นฝัน
เขตต่อเขต ประเทศใหม่ ต่อใจกัน
ภาระมั่น งานมุ่งหน้า อิตาลี

ถึงMilan ลานตา ตาเบิกกว้าง
ทุกทิศทาง ทางไป ไปรวมที่
สะบัดโบก โบกธง ธงไทยนี้
หรือว่ามี มีเหตุ เหตุการณ์ใด

อ๋อคนไทย รวมใจ จากหลายถิ่น
นั่งเครื่องบิน ขึ้นรถไฟ ใกล้ไกลไหน
เป่านกหวีด กรีดสั่ง ดังถึงไทย
ร้องออกไป ใครสักคน ปล้นแผ่นดิน

ลามิลาน จำจากไป ใจเกาะเกี่ยว
ชั่วคืนเดียว เลี้ยวลด ไม่หมดสิ้น
มหาวิหาร Duomo ได้ยลยิน
แวะถึงถิ่น Prada น่าเข้าที

ซานตา มารีอา ก็น่าคบ
อยากประสบ งานล้ำค่า Davinci
Last supper รหัสลับ แดนบราวน์ นี้
แต่ขอที คิวเป็นเดือน ถึงเยือนยล

มุ่งสู่โรม ทางแสนไกล ให้ไหวหวั่น
แต่ไม่พรั่น มุ่งไปได้ ไม่สับสน
600 โล เรื่องจ้อย น้อยพอทน
เลือกตั้งวน เวียนซ้ำ ยังทำใจ

ผ่าน Pisa หอเอียง ที่เคียงคู่
ใครไม่รู้ ดูเอียงข้าง อย่างสงสัย
ไม่เป็นกลาง เอียงข้าง ประชาไทย
ต้องทำใจ งานใหญ่ ให้ต้องเอียง

จนพลบค่ำ มืดจึง ถึงที่หมาย
Romeเอียงอาย แอบอ้อน ซ่อนซุ่มเสียง
หรือหลับไหล ไม่ห่วงหา หน้าคู่เคียง
คอยมองเมียง เธออยู่ไหน ได้มาเจอ

ภารกิจ ส่งบัตร กลับประเทศ
ทั่วทุกเขต รวมได้ ไม่ไผลเผลอ
เสียงคนไทย ในต่างแดน แสนยากเจอ
ไม่โหวตเก้อ โหวตซ้ำ ให้ช้ำใจ

(กลอนหก)
เสร็จงาน งุ่นง่าน งกเงิ่น
ออกเดิน เพลินตา ฟ้าใส
เส้นทาง ค้นหา น่าไป
ด้วยใจ ซุกซน คนเยาว์

(กาพย์ยานี 11)
เทรวี่นี้อยู่หน้า หากชักช้าไม่ทันเขา
หยิบเหรียญรีบจบเอา อธิษฐานจะได้คืน

สาวใดไม่มีคู่ ให้ได้รู้จงอย่าฝืน
หนึ่งเหรียญรอคู่ชื่น จะสมหวังได้ดังใจ

อยากได้โชคลาภนัก สองเหรียญควักดังใจหมาย
มือขวาข้ามไหล่ซ้าย ก็ง่ายดายกลายเศรษฐี

สามเหรียญได้คืนกลับ ใช่ลาลับอิตาลี
วันหน้าท่าจะมี โอกาสใหม่ได้มาเยือน

โอ่โอ้ ประชาไทย
อีกไม่นาน ที่ลาไกล ได้คืนเพื่อน
ที่จำจาก มากเพลา ใช่ว่าเลือน
ยังย้ำเตือน ห่วงหา ไม่ลาเลย

เอ็มเจ็ดเก้า เจ้าคง เลิกเหงาหงอย
บังเกอร์คอย รับขวัญ กำนัลเหวย
ระเบิดจริง ยิงกราด มาดเหมือนเคย
เมืองใดเอ่ย ชื่อเมืองยิ้ม อิ่มเอิบนาม

เมื่อใดหนอ สันติ สิคืนได้
ไทยรักไทย ด้วยใจ ใช่คำถาม
กลับมาทำ เพื่อไทย ให้ลือนาม
มาก้าวข้าม เงาอดีต ที่กรีดใจ

หวังประชา ธิปัตย์ไตย ได้ของแท้
ก่อนเกินแก้ ต้องร่วมกัน ใฝ่ฝันให้
ประโยชน์ค่า มวลมหา ประชาไทย
เป็นแนวร่วม ประชาธิปไตย ได้ดังจินต์

โอ้ละหนอ ดวงจันทร์
คืนนี้ฝัน เรื่องใด ได้หมดสิ้น
ตื่นมาเช้า จะเล่าฝัน กันให้ยิน
ไก่การิ้น ที่เที่ยวส่อง ได้จ้องตาม

จบครับ 5555